Dromen zijn raar. Dromen zijn leuk. Dromen vervormen de waarheid. Dromen leggen verbanden. Dromen voeren je mee.

Ik vind het leuk om te dromen. En om ze op te schrijven. Ze aan andere mensen vertellen is niet aan te raden.

Dromen zijn soms net drugs, maar dan zonder een verslaving.

Mensen vragen wat ik heb gebruikt als ik vertel dat ik vannacht een grot stond dat leek op de binnenkant van een keel. Met een vies ventje die in zijn gele Amerikaanse brandweerjas kinderhoofdjes bewaarde. En ik opeens zwanger blijk te zijn.

Sommige dingen zijn te herleiden. Zoals de gele brandweerjas.
Op tv had ik wat gezien over 9/11, een kanaal verder ging het over crimescenes creëren voor films met een man die op zijn hoofd geslagen was. In de krant las ik iets over een pedo en ‘s avonds een stukje van “The Dutchess” gezien, met de zwangere Keira Knightly.
Maar waar die binnenkant van de keel/grot vandaan kwam..

Mijn eigen droom heb ik laatst gedroomd.
Ik stond in een huis, werkkamertje in de garage, kinders op hun kamer en m’n toekomstige vriendin trok bij me in.
Vreemd genoeg zag ik het huis van m’n basisschoolliefde voor me en lees ik vandaag dat zijn buurman is overleden.

Van de hak op de tak.

Er zijn een meisje die mij leuk vind, maar ik haar niet leuk genoeg. En degene die ik wil, ziet mij niet staan.
Nog even en ik zie ze allebei op een feestje.
Ik kijk er naar uit, maar tegelijkertijd ook weer niet. Ik zie er tegenop de een teleur te stellen en om zelf teleurgesteld te worden.

Nog 23 nachtjes slapen, nog 23 dromen te gaan.

(en stiekem hoop ik op een ‘Marco Borsatootje’) (?)