The afterparty. Onwijs vermoeid, maar ik moest gewoon stage lopen. Ik was weer even blij dat ik niet zoveel hoefde te doen. Ik mocht eerder naar huis en net toen ik zat op de bank, denkend aan hoe ik overeind moest komen werd ik gebeld door m’n baas. Zonder moeite vloog ik van de bank af, hij belde voor het gesprek. M’n stagebegleider was natuurlijk nog niet langs geweest en toen ik een gesprek met hem aanvroeg haalde hij direct mijn baas erbij. Ik snap dat niet, als ik niet zeker weet of er een probleem is dan wil ik dat toch eerst met hem bespreken? Ik wil m’n baas niet meteen ongerust maken om niks.
Maar goed, natuurlijk was er wel wat aan de hand en dan kon met een klein gesprek zo opgelost worden. Als het goed is krijg ik nu een spar-partner op het creatieve gebied zodat ik gemotiveerd blijf.
Even terug naar het moment nadat ik gebeld was. Ik ging die avond namelijk bij iemand eten in Hoofddorp, datzelfde meisje van kamp en het was best gezellig. M’n collega zei nog tegen me over een andere collega; ‘tja je ziet het, zijn vriendin was ook nog niet toe aan een relatie’. (ze hebben inmiddels al een half jaar met elkaar)
Ik weet niet goed of ik ook wel een relatie zou willen nu. Qua tijd komt het niet echt uit. Ik loop stage tot de zomer en dan ga ik werken bij m’n zaterdag baan, 3x een (lang) weekendje weg. Tussendoor heb ik wel een aantal dagen vrij, maar een relatie onderhouden kost tijd en energie. En dan is er nog altijd het punt dat ik straks 5 maanden weg ben.
Een zomerflirt zie ik wel zitten, maar dan moet de ander er ook open voor staan. En ik denk niet echt dat dat het geval is.
Thuis aangekomen was ik helemaal kapot, ik was misselijk van de hoofdpijn en ben met een bak naast m’n bed gaan slapen. Woensdag weer zwaar want ik had gewoon stage en ik moest en zou naar een bepaalde opendag toe ‘s avonds. (Bijna geheel uitgestorven, maar waar je natuurlijk wel mensen uit je oude dorp tegenkomt.. die je moeder kennen natuurlijk) Wel lief dat ze me een lift aanboden, maar ik had net een sms gekregen van m’n huisgenoot die zei dat hij bijna thuis zou zijn en samen met z’n nieuwe vriendinnetje ging koken.
Nu eindelijk een avondje voor mezelf. Ik heb er een afspraak voor afgezegd en ben van plan na deze blog te gaan slapen. Nu maar hopen dat me dat vanavond wel lukt.
Wish me luck!
We zaten nog even na op een stoep voor station Roosendaal omdat we geen leuk, goedkoop terras konden vinden. Een aantal, onder wie ik zelf ook behoorde gingen naar de snackbar en haalde daar wat te eten en drinken. Zij betaalde mijn eten..
Nog wat gekkigheid en de kampdans later, zaten we in de trein op weg naar mijn kamer. Een pokke-eind reizen omdat er weer gewerkt werd aan het spoor, met rare Poolse hoeren die bij ons op het balkon kwamen zitten. Een van hen had zo weinig aan en leunde zo ver naar voren dat de meiden van ons besloten weer hetro te worden.
Toen het koffiemeisje langskwam om dr kar weer bij te vullen, stapte een collega van haar in met een aantal van die producten. Toen ze buiten stond werd er meteen gediscussieerd of ze op meiden viel of niet. De meeste jongens beweerde van niet, maar ja, wat weten zij daar nou van? Ik had het met dr te doen, want die collega had alles gehoord.
Net voor we op Schiphol uitstapte kwamen er twee meiden de coupe binnen, ze keken even rond en besloten dat het veilig was, want de een pakte de ander vol op de bek. De gasten die daarna de coupe uitstroomde keken wel even raar op, maar omdat wij in de meerderheid waren zeiden ze er niks van.
En toen waren we thuis. Bekaf, maar hartstikke blij. Een iemand ging bij mij te logeren omdat het anders te ver reizen was en we gingen de fotodvd kijken van het kamp van het jaar ervoor. Beter had dit weekend bijna niet kunnen eindigen.
Ojee, ik ben nog wat vergeten. Die arme jongen had het gister nog verteld op skype, maar hij had, tijdens het zonnen en het Weerwolven nog een cursus drama gegeven. Ik ben niet zo van de drama en toneel, maar het scheen heel leuk geweest te zijn. Iets met aram sam sam en elkaar op de bovenbenen slaan.
Op de feestavond zelf, aan het einde was die jongen eerder naar bed gegaan, waar hij weer angstdroom had en weer lag te hyperventileren. Iemand was die feestavond ook bij hem omdat hij behoorlijk misselijk was, ik had een bak naast zijn bed gezet en ‘s morgens was hij helaas nog niet helemaal opgeknapt.
Deze dag zou een interessante dag worden. Ik begon met een workshop zelfverdedigen. In eerste instantie ging het echt bagger, maar toen de man de oefeningen voor linkshandigen voordeed ging het opeens heel wat makkelijker. Ik kon andere mensen ook verrassen en ik vond het ook wel grappig om ze daarmee te plagen. Toen ik later langs die man en vrouw liep die het gaven hoorde ik hem zeggen. “Ja dat was die linkshandige.. interessant..”
Daarna ging ik door naar de workshop seksspeeltjes. Weer gesponsord door hetzelfde bedrijf die het de vorige keer ook had gedaan. De mensen van het andere jaar hadden het nog niet gevolgd en doordat ik met mijn geweldige geheugen zo’n beetje alles onthouden had van ons jaar, leek ik wel een expert. Ook rare feitjes uit een programma die ik ooit 5 jaar geleden had gezien kwam opeens weer bovendrijven.
Terwijl die dingen me eigenlijk helemaal niet trekken. Eng vind ik ze niet meer, maar ik hoef ze niet in de buurt te hebben mocht ik seks gaan hebben. Maarja, dat is nu ook een momentopname. Misschien later, als ons seksleven saai begint te worden.
Eerst maar eens die ene tegenkomen.
Wat me weer brengt op die ene, van wie ik me afgewezen voelde. Ze is slecht te peilen. Overdag deed ze weer net zo vrolijk en aardig tegen me als daarvoor dus wie ben ik om dan onaardig te gaan doen. Wel voelde ik me schuldig dat ik met de ander had gezoend. Ik hoopte nog dat het nog even verborgen zou worden zoals ik had gevraagd, maar helaas was dat niet het geval en heb ik keihard gelogen.
Na deze workshops was het tijd voor lunch en gezelligheid. Met een grote groep gingen we ‘Weerwolven’. Helaas hield ik het tot twee keer aan toe niet erg lang uit en voegde me bij een groepje zonnende mensen. Niet dat ik van zonnen hou. Juist het tegenovergestelde, maar ja je moet wat als je indruk probeert te maken op iemand. ;) Daarna was het tijd voor de barbecue, lekker eten, helaas wel onder het afdakje, maar het was wel gezellig.
En toen begon de feestavond, iedereen verkleed als zijn of haar favoriete celeberty. Helaas had er een mijn ‘Irma’ kostuum geraden. Nog best leuk eigenlijk dat kostuum. Je kan je heel mannelijk verkleden, maar toch vrouwelijk zijn. Superwarm is het niet en de helft van de kostuum kun je later ook nog aan. Ideaal voor mij dus.
Het enige vervelende was dat accent, ondanks dat ik er wel om werd gecomplimenteerd werd het op een gegeven moment toch vervelend. En een ‘soort van sacherijnig’ iemand zijn begint op een gezellig feestje op een gegeven moment toch moeilijk te worden.
De prijs voor het beste kostuum was helaas niet voor mij weggelegd en die voor de beste flirtter ook niet. Op een moment dacht ik dat ze dronken was en dat ze daarom niet met me wilde dansen, maar toen iemand er wat van zei en ze wegliep voelde dat aan als een blauwtje. Nouja, ik had zelf het idee dat het experiment voor haar afgelopen was, dat ze me beter wilde leren kennen, maar dat dat niet beviel. Daarom ben ik gewoon verder gaan feesten.
Mij werd gevraagd de coebergh op te drinken, en tja, ik zag geen reden daar nee tegen te zeggen. (ook al waren maar 2 alcoholische dranken per persoon toegestaan)
De allerfoutste platen werden aangezwengeld, zelfs de dj begon op een gegeven moment mee te dansen en toen was het alweer tijd om naar bed te gaan.
Weer een hoop gekeet natuurlijk en toen het eindelijk een beetje rustig werd hing ik zo half over mijn bovenste bed naar beneden te kijken toen ik op het idee kwam een spidermankus te doen.
Het meisje die onder mij lag kende ik al van het vorige kamp, ze was op m’n verjaardag geweest en had met twee van mijn vrienden gezoend.
Ik stelde de kus voor als grap en ging al giegelend weer terug naar naar m’n eigen bed. Daar bedachten we dat ze me maar tegoedbonnen moest geven, ik was tenslotte nog steeds niet met haar geweest.
Eigenlijk is het ook geheel tegen mijn eigen princiepes in. Met je vrienden gaan zoenen, dat verpest alleen maar de vriendschap.
Waarom ik dan toch besloot me over de rand van het bed te begeven weet ik ook niet. Misschien omdat ik alcohol had gedronken, misschien omdat ik een kus en geen tongzoen verwachtte, misschien omdat ik gewoon zin had om te zoenen doordat ik me afgewezen voelde. En misschien omdat het moment gewoon daar was en ik dacht dat ik de kans moest pakken.
Helaas zagen de jongens in de bedden naast ons het ook en een daarvan moest het meteen door de kamer schreeuwen…
Zondag. Rustdag. De dag van het geloof. En dat was dan ook een van de workshops die je moest volgen. Na het kijken van een filmpje van ‘Uit de kast’ werd er een jongere lagerhuis gevormd. In dit soort discussies ben ik niet zo goed, dus echt leuk vond ik het niet, maar het was wel nuttig en informatief.
Daarna een workshop Trouwen en Kinderen. Twee vrouwen en een man vertelden over wat voor soorten verbintenissen er in Nederland bestonden, van tevoren dacht ik dat een samenlevingscontract en een geregistreerd partnerschap hetzelfde waren. Ze vertelden over de regelgeving en de zaken die je moet regelen als je kinderen op een natuurlijke manier wilt krijgen en hoe dat kan als je ze wilt adopteren. Daarbij ook hoeveel het ongeveer kost en hoe lang je ermee bezig ben en daar stond ik toch wel even van te kijken.
Ik wil niet zeggen dat mijn droom van natuurlijk kinderen krijgen in de deugen valt, maar ik denk wel dat het behoorlijk zwaar zal worden. Allereerst natuurlijk een lief vriendinnetje vinden die met me wil trouwen en daarvoor al beginnen met het vinden van een donor. Uit Denemarken bijvoorbeeld. Doe mij maar zo’n blank kindje met sproetjes. Toen ik dat zei moest iedereen hard lachen en bedacht ik me dat ik zelf ook in Denemarken verwekt ben. Iel! (overigs gewoon door mijn vader hoor)
Als laatste hadden we een workshop transgender. ‘t Blijkt dat er een verschil zit tussen transgenders en transseksueel, weer wat geleerd. De verhalen die we hoorden waren best aangrijpend en toen ze gingen specificeren over welke behandelingen ze wilden doen, hoeveel tijd en geld dat kost stond ik toch wel even te kijken. Zoiezo doe je dat niet zomaar even, maar ik had het toch even wat minder zwaar ingeschat. Vooral ook de verzorging erna. Dat je als je een vagina hebt laten maken dat je hem dan minimaal 4x per dag grondig moet reinigen. 4x per dag! Als meisje sta ik daar helemaal niet bij stil, want dan gaat het gewoon automatisch.
Aan het begin van het kamp kreeg je een special friend toegewezen, iemand die je het hele weekend extra in het zonnetje moest zetten, door bijvoorbeeld leuke briefjes te schrijven. Die persoon moest er dan achter zien te komen wie jij was, net zoals jij jou special friend moest zoeken. Een harstikke leuk initiatief natuurlijk, want als de ander het goed deed dan kreeg jij bijvoorbeeld massages, ‘spontane’ knuffels of een versierde stoel aan het ontbijt.
Gedurende het hele weekend hadden we met verschillende groepjes corvee. Er waren veel punten te verdienen en des te meer punten je had, des te hoger je in de lijst stond. Ik stond een hele tijd 6e en ik heb met mijn groep; 6 tm 11 twee keer afgewassen en gedroogd. Met natuurlijk onwijs harde, foute, maar vooral heel gezellige muziek. Vorig jaar kregen we nog extra punten als je lekker danste of de sfeer dr inhield, maar dat was dit jaar niet het geval. Desalniettemin was het ‘keigezellig’. Ik heb ook nog even spaghetti gekookt en die samen met een slaatje geserveerd.
’s Avonds was het tijd voor een dropping. Ik zat met super gezellige mensen in de groep, een wilde mij perse als kaartlezer hebben. Niet dat we dat gedaan hebben, maar het was fijn te horen dat iemand mij erbij wilde hebben. Met de treinreis was er een meisje naast me komen te zitten die ik wel interessant vond en ze leek mij ook wel leuk te vinden. Nadat we met de auto waren afgezet en iemand anders de aanwijzingen hadden gegeven gingen we achteraan lopen en hadden we nog best een leuk gesprek. Ontzettend vaag, dat wel, ik kon niet echt peilen of ze mij nou ook leuk vond of dat ze alleen zo deed omdat ze eerst de kat uit de boom wilde kijken.
Maar gezellig was het wel.
Wat wel raar was, was dat er op een gegeven moment een auto naar ons toe kwam rijden en een vrouw ons vroeg of we wilde uitkijken voor haar. Er was namelijk een gehandicapte jongen verdwenen uit een zorginstelling, rond een uurtje of 8 was hij gaan fietsen en toen zij ons zag was het inmiddels half 11. Ik vond het erg sneu voor die gast, zo alleen in het donker en ik weet ook niet of ze hem gevonden hebben of niet. Hij was nog wel gezien door een ander groepje, want zodra deze vrouw weggereden was werd het meteen doorgebeld naar andere groepjes.
Toen wij eindelijk na dik twee uur bij het eindpunt aankwamen hoorde we dat het laatste groepje net vertrokken was. Gelukkig werden ze al snel opgehaald, want anders hadden ze wel heel erg lang in dat bos rondgelopen.
Dag 2. Zaterdag. Ik begon met een workshop waarvan ik dacht dat het er een was waar iedereen vertelde hoe hij of zij uit de kast was gekomen. Maar het was meer een gesprek van hoe het na kamp was gegaan. Dat vond ik wel jammer, zeker omdat ik de achtergrond van de meeste mensen daar niet kende. Ik was niet van plan veel over mezelf te vertellen, maar heb dat uiteindelijk toch gedaan. Daardoor liepen we best wel uit, maar voor sommigen was dat wel nodig.
Na een piepkleine break ging ik door naar de workshop zelfvertrouwen. We kregen een liedje van Marco Borsato te horen, moesten met onze ogen dicht dansen en als laatste moesten we een waaier maken en die door iedereen laten beschrijven met iets positiefs over - en door een ander. Ontzettend leuk en het maakt me toch nieuwsgierig naar wie wat geschreven heeft. Iemand meldde dat ik zorgzaam was en ik had daar later een gesprek over omdat ik zelf niet vind dat ik dat in me heb. Nou moet ik wel zeggen dat ik weer een stukje opener ben geworden. Ik legde net wat makkelijker mijn hand op iemands schouder als die het even moeilijk had en knuffelde ook veel vaker. Dat voelt op zich wel fijn dat ik iemand kon helpen en dat ik niks verkeerds deed.
Als laatste had ik de workshop seksualiteit en relaties. Ik had gehoopt op een flirtcursus deel 2, maar het was meer een stellingen-discussie-workshop. We kregen uitleg, werden verdeeld over twee groepen en kregen een stelling als ‘Ik praat altijd over seks met mijn partner’ voorgelegd. Als laatste mocht je eventueel nog een briefje schrijven met daarop een vraag die je zelf niet durfde te stellen, iedereen leverde er een in en dan werden ze voorgelezen en beantwoord. Dit vond ik best goed, want je zal maar een moeilijke vraag hebben.
En toen waren we daar. Feestelijk ontvangen en na de nodige regeltjes legde ze een lijn uit. Nee niet zo’n een van poeder die je moet opsnuiven, maar een lint.
Iedereen moest aan de rechterkant gaan staan en ‘Over de streep’ begon. Net toen er wat serieuzere vragen werden gesteld stopte ze ermee. Misschien goed, maar stiekem ben ik toch wel benieuwd naar hoeveel mensen er over zelfmoord of automutatie gedacht hebben.
Een zwembad werd opgeblazen en gevuld met grondwater, waardoor het eruit zag alsof er iemand in had gezeken. Toch waagde een aantal dappere mensen de stap en bleven zelfs zitten tot het donker was. Op dat moment werd er ook een waterpistool bijgehaald. Daarop kwamen zeer kinderachtige gevoelens mij boven en haalde ik mijn eigen waterpistool tevoorschijn. Ik monteerde mijn fiets/zaklamp er boven op en begon gericht te schieten. Hierop volgde een spannend gevecht waarin er zelfs binnen geschoten werd… tot grote irritatie van de leiding. Onder de overkapping mochten de rokers rustig zitten, maar die werd tot hun ongenoegen verstoord door een gek met een knaloranje waterpistooltje en een poedel met een ‘watergeweer.’
Toen het water op was en de rust weer teruggekeerd was moesten we ons begeven naar de slaapkamer. Waar natuurlijk niet geslapen werd. Gelukkig snurkte de paar mensen bij ons in de kamer niet zo hard dus ik ben na een paar uur als een blok in slaap gevallen. Om helaas net voor het licht aanging wakker te worden omdat er iemand een angstdroom had. Voor de rest van de kamer en mezelf was het ook behoorlijk eng. Hij scheen al twee uur lang rechtop te zitten in bed. Zijn handen stijf geklemd aan de dekens en hij kreeg weinig zuurstof binnen doordat hij heel erg raar hijgde.
Ze hadden hem van het bovenste bed naar een ander bed beneden verplaatst en ik ben voor hem gaan zitten en ik heb hem geprobeerd te kalmeren. Ik vond het storend dat iedereen me probeerde te ontmoedigen door te zeggen dat zij dat ook gedaan hadden. Maar goed niemand wist echt goed wat ze met de situatie aan moesten. Net voor de leiding binnenkwam, of tijdens merkte iemand op dat hij flauw ging vallen.
Nog steeds vind ik dit een rare gewaarwording. Z’n ogen draaide weg en ineens waren als zijn spieren ontspannen. Gelukkig was er iemand achter hem stond en die zijn lichaam zachtjes naar het matras en kussen begleidde. Daar bleef hij even liggen om vervolgens half wakker te worden. Hij wist niet waar hij was en we vertelde hem wat er gebeurd was en stelde hem gerust. De leiding kwam erbij en op een of andere manier ben weer als een blok in slaap gevallen toen ik er weer in lag.
De volgende morgen stelde hij dezelfde vragen en wist dus helemaal niks meer. Ik vind het sneu voor hem en hoop dat hij er na zijn havo examens geen last meer van angstdromen heeft.
Zo daar ben ik dan.
Nog steeds brak maar met genoeg positieve energie voor een half jaar. Tenminste, dat hoop ik.
Vier dagen feest. Dat is denk ik hoe ik het beste kan omschrijven. Het begon al in de trein, we hielden met zeker 20 man de coupe en heel wat plaatsen bezet. Een vierzits was tot het dak toe gevuld met koffers. Vanaf Amsterdam naar Roosendaal stapte er in bijna elke tussengelegen stop minstens een iemand in. Een ouders stel was zo lief om even verderop te gaan zitten toen een lading van 4 mensen al schreeuwend kwam binnenstormen. Koffers werden achtergelaten, armen wijd gespreid, een aanloop en de enkels bijna in je nek. Op een van de stations stapte toevallig een oud deelnemer van ons jaar in, puur toeval, op weg van school naar huis. Met man en macht zijn we hem gaan zoeken en we hebben hem meegesleurd naar onze coupe. Daar kreeg hij een schreeuwend welkomstcommite te ‘verduren’.
Bijna bij de eindbestemming aangekomen splitte de groep zich in tweeen en bezettte de balkons met luid geschreeuw, maar vooral met veel vals gezang. Een van ons had een draagbare speaker mee en deze ging op zijn allerhardst. De meest foute tracks kwamen naar voren. Ook even een liedje dat later onze nieuwe kampdans werd.
Op Roosendaal ‘Centraal’ gingen we lopen, een heerlijke speurtocht met opdrachten van ongeveer 3 uur. Koffers natuurlijk achtergelaten in auto’s. De jongens snapte natuurlijk niks van het kaartlezen dus nam ik dat na 20 seconden discusseren over. Natuurlijk liepen we goed, alhoewel de rest van de groep moeilijk te overtuigen was. Op het laatst moesten ze twee mensen vanaf de laatste post, totaan het gebouw dragen, waar ik er een van was. Ik kan je vertellen dat ik niet van plan ben paard te gaan rijden.. laat staan mensen. Ik heb zware respect voor het meisje dat mij de hele weg getild heeft, maar ik kan nou niet zeggen dat het fijn was.
Alweer een avondblog. En ik weet, des te meer ik schrijf binnen een korte periode, des te slechter ze worden. Maar goed, ik moet dit even kwijt. Ik voel me een beetje rot omdat ik een collega teleurgesteld heb en ik vind het kut dat hij mij daarna nog een beetje extra de grond in duwde en met loze dreigementen aankwam.
Net voordat ik vrij was en me kon verheugen op het weekendje weg…
Nog 16 uur en dan ben ik op weg.
M’n tas is half gepakt en ik had mezelf voorgenomen vanavond genoeg slaap te maken. Dan maar morgen er wat later uit. En oh, wat pieker ik over die pruik. Het moet en zal morgen lukken, anders valt m’n kostuum in duigen.
Zojuist nog even gechat, een aflevering Lip Service gekeken en de relatieperikelen van Fiona en Imogen van Degrassi. Gosh wat zie je er leuk uit op de cam. Waarom springt die vonk nou niet over in het echte leven? Normaal gesproken zou ik me nu erg single voelen, maar op een of andere manier voel ik me erg engeriek. Afgezien van het feit dat ik bijna met mijn hoofd op het toetsenbord in slaap van dan…
Ah, geld op m’n rekening. Nu kan ik rustig slapen. Best frustrerend als je geen tot weinig geld op je rekening hebt, maar wel op vakantie gaat.
Maar nu moet ik wel dat liedje uit m’n kop krijgen. Stomme IKEA ook. :P